رسومات در مراسم ازدواج :

در قديم و به طور تقريبي در همين دوره ، ازدواجها اكثراً درون خويشي و نهايت درون محلّي ميباشد . از اين نقطه نظر معمولاً از پيوند با غريبه ها خودداري نموده و بر مبناي درون خويشي معتقدند  كه عقد دختر عمو و پسر عمو در آسمان بسته شده است . به اين لحاظ كودكان عمو ، دائي ، خاله و عمه  را از كودكي براي هم انتخاب مي نمايند تا وقتي  كه به سن بلوغ رسيدند با هم ازدواج نمايند .

شيوه معمول ازدواج تك همسري بوده  و رويه چند همسري بسار اندك و اصولا چند همسران از  شخصيت مطلوبي برخوردار نيستند .

شيوه مرسوم در ازدواج  بدين  گونه است كه پس از آنكه نزديكان داماد – معمولاً مادر ، خواهر ، عمه و خاله- از طريق دلاله دختري را در نظر گرفته و پسنديدند – دلاله به زني ميگويندكه ازدختران دم بخت خانه ها اطلاع دارد وچنانچه  دختري مناسب پسري يافت آ“ را به خانواده پسر معرفي ميكند . يا خانواده پسر به او سفارش ميكنند كه دختري مناسب براي پسرشان پيدا كند . دلاله پس از مراجعه مكرر به خانه پسر  و دختر و حصول مقصود  دستمزد و شيريني دريافت مي نمايد . – به بهانه اي به منزل دختر مي روند – اصطلاحاً به دلالگي مي روند تا از نزديك با او آشنا شوند.

در اولين مرحله و براي آگاهي از تمايل خانواده عروس ، صحبت را به گونه هايي آغاز مي كنند . مثلاً  از مادر دختر مي پرسند كه :  « ما يك مرغ داشته ايم خونه شما نيومده » و مادر دختر چنانچه آشنايي قبلي داشته باشد و يا تمايلي به اين پيوند داشته باشد مي گويد : « چرا ، يك مرغ هست  نمي دانم مال شماست يا كس ديگري.»

يا خانواده پسر ميگويند : «ما آمده ايم كه پسرمان را به غلامي قبول كنيد.» چانچه خانواده دختر با وصلت موافق بودند  در جواب يك شاخه نبات  به خواستگاران داده كه به عنوان « بله گرفتن » تلقي ميشود .

بعد از خواستگاري و شيريني و بله گرفتن از طرف خانواده عروس ، از طرف خانواده داماد يك شاخه نبات  ويك تكه پارچه به خانه عروس فرستاده ميشود . همچنين از طرف خانواده عروس يك شاخه نبات ، يك تكه پارچه يا پيراهن و مقداري آجيل به خانه داماد فرستاده مي شود .

پس از ديدارهاي اوليه ريش سفيدان  ومردان فاميل ، جهت آشنايي و گفتگو و قرارهاي مقدماتي رسماً به منزل  عروس  رفته و مراسم « شيريني خورون » را انجام ميدهند  و با تعين ساعت خوب جهت « قباله برون » كه معمولاً با بگو و مگو  و چانه زدنهاي مرسوم همراه است ، زمان انجام عقد را تعيين مي كنند . اين مراسم با مراسم ويژه عقد كلاً در منزل عروس انجام ميگيرد .

قبل از مراسم عقد ، مراسم قباله برون مي باشد كه قباله عروس از طرف خانواده داماد داده مي شود . مثلاً يك جلد كلام الله مجيد دو دانگ خانه ، نيم جريب  باغ ، پنج مثقال طلاي ساخته و پرداخته شده ، دومن  پشم و پنبه  و … .

در شب عقد سفره اي انداخته ميشود  حاوي  وسايلي  از قبيل حنا ، صابون  گل آيينه و شمعدان ، عسل و روغن ، خرما خرك . ابريشم  و ساير وسايلي  كه براي داماد و عروس  خريداري شده  است .

 در شب  عقد براي بله  گرفتن از عروس ، پدر داماد  و يا خود داماد  يا يكي  از نزديكان  سكه  طلائي  به عروس مي دهد كه به آن « سكّه زير زِبون »  مي گويند .

پس از انجام عقد ، خانواده عروس ، نزديكان وخويشاوندان نزديك داماد را به مهماني دعوت مي كنند . كه به آن« تيكه پشت بله » چند شب بعد از عقد از طرف عروس براي داماد « جا خون »- كه به آن خونچه نيز ميگويند -  مي برند . خونچه طبق بزرگي است كه در ان مواّد خوراكي پوشاك  از قبيل چند سيتي آجيل ، اِگِردِك – كه نوعي شيريني خانگي است – حنا ، صابون ، آينه و شمعدان ، لباس و پارچه و وسئل ديگر گذاشته ميشود .

مراسم عروسي كه معمولا شبهاي جمعه برگزار ميگيرد به طور مجزا در  خانه عروس و داماد برگزار ميشود . روز قبل از عروسي حدود 10 نفر زن در حالي كه در يك مجمعه – سيني بزرگ – وسايلي از قبيل دوقالب صابون ، چهار كيسه حنا ، يك بشقاب  نقل و يك بشقاب مايحتاج ديگر و يك شمع سوز كه در آن شمعي روشن باشد گذاشته  و پارچه اي سبز روي آن انداخته و شخصي آن روي سر حمل ميكند عروس را به حماّم ميبرند . از آنطرف داماد را نيز به حمام ميبرند . از طرف خانه عروس يك دست لباس كامل همراه يك شاخ نبات  ، در مجمعه اي گذاشته ، دستمال سبزي روي آن گذاشته و به حماّم ميبرند ، دلاك دستمال و نبات را براي خود برداشته و لباس را به داماد مي پوشاند .

در شب عروسي  ريش سفيدان خانه داماد عقد نامه و قباله را همرا با يك كله قند به خانه عروس ميبرند و تحويل پدر دختر ميدهند  و اجازه بردن عروس را ميگيرند . اين كلّه قند بعدا همراه با سيسموني اولين نوزاد به خانه وي برده ميشود .

عروس را به طرف خانه داماد حركت ميدهند ، قبل از رسيدن به خانه داماد بايد  به پيشباز عروس بيايد  وگرنه عروس را بر ميگردانند . صبح فرداي عروسي از طرف خانواده عروس غذايي را  كه به ان گداخته ميگويند و از آرد و خرما خَرَك  و نارگيل و روغن حيواني و زيره پخته شده است براي داماد مي آورند همچنين ظهر آن  روز چند سيخ كباب نيز مي آورند .

فرداي عروسي هريك از خويشان هديه اي  به قدر توانايي به عنوان در حنجلگي به عروس و داماد ميدهد . تا سه روز داماد در خانه مي ماند و پس از ان دوستان وي او را به محل كارش مي برند .

بعد از عروسي هريك از خويشان  عروس و داماد را به مهماني ميخوانند كه به آن « پا گشا »ميگويند .