ديباچه شناخت نجف آباد

اين شهر در عهد صفويان يعني حدود 400 سال قبل پايه ريزي شده . طراح و معمار اين شهر ، پيرفرزانه ، معمار ، رياضي دان و دانشمند زمانه مرحوم شيخ بهايي عليه الرحمه بوده است که با معماري اصولي و مهندسي بسيار  پيش رفته خيابانها و کوچه هاي شهر داراي بناهاي  معيشتي ، باستاني مذهبي مختلفي از قبيل مسجد سقاخانه ، عصارخانه ، آسياب آبي ، کاروانسرا ، برج کبوترخانه ، حمام و ... مي باشد

به گمان خيلي ها اماکن تاريخي و ارزشمند بايستي قدمت چندين هزار ساله داشته باشند ، در غير اينصورت هيچ ارزشي ندارند

اين مسئله را بعضي از شهروندان نيز تاييد مي کنند ، به عنوان مثال اگر از آنها سئوال شود به نظر شما در شهر نجف آباد آثار ارزشمندي از پيشينيان مي شناسيد ؟ نه تنها پاسخ منفي است که مي گويند که مي گويندمگر شهر ما تاريخي است !!! غافل از اينکه ملاک ارزشمند بودن چيزي تنها قدمت آن نيست واگر اينطور بود شهر تهران با قدمت 200 ساله اش که داراي منازل ، کاخ ها ، ابنيه و عمارتهاي ارزشمند فراواني مي باشد ، نبايستي اثر ارزشمندي به ثبت مي رسيد . خيلي از آثار به محض خلق ، ارزشمند محسوب مي شوند . به عنوان مثال تابلوهاي نفيس استاد فرشچيان که به محض ابداع در رديف آثار ارزشمند قرار گرفت و ثبت ميگردد

در شهرستان نجف آباد نيز آثار ارزشمندي وجود داشته و دارد که تعدادي از آنها ويران گرديدهو به دست فراموشي سپرده شده است و چندي هم حفظ گرديده اند

شهرستان نجف آباد به لحاظ اينکه مردمي سخت کوش و فعال در عرصه اقتصادي داشته ابنيه تاريخي اش نيز در واقع به نوعي مربوط به مسائل معيشتي  و اجتماعي مي شده  و در اصل هنرشان را صرف ساختاماکن تجملي و اشرافي ننموده اند . شايد يکي از دلايل  آن عرق مذهبي  و دليل ديگر هم ميتواند نه چندان خوب بودن وضعيت اقتصادي آنها بوده باشد

 به جز منزل بسيار بسيار زيبا و ارزشمند که متعلّق به يکي از خوانين نجف آباد بوده است و تخريب شده  آثار باشکوه و فوق العاده گزارش نشده است . در عوض اماکن زيباي معماري ودر عين حال درآمد زاي فراواني وجود داشته از قبيل 

عصارخانه ها            برجهاي کبوترخانه           آسيابهاي آبي        حمامهاي عمومي

که در بخشهاي ديگر به طور کامل در مورد آنها بحث خواهد شد .